Dumpster Divers

Terwijl grote delen van de wereld in hongersnood verkeren, smijten ondankbare supermarktketens, gerenommeerde hotels maar ook kleine cateringbedrijfjes en overbetaalde huishoudens, tonnen smaakvol en voedzaam eten in de prullenbak. Nu kennen we allemaal wel mensen met veel ecologisch geblaat en wereldverbeterend vingertjesgewijs als het om recycling gaat, maar als puntje bij paaltje komt willen zij hun biologische maaltijd wel bij een supermarkt-met-een-q kopen. En is hergebruik toch een beetje viezig. Entering de Dumpster Divers. Dit is next level heet en gebeurend.

De gefish-&-chipste Engelsen zijn voorlopers als het gaat om God Save The Nature. Zo werd ik in Londen al geattendeerd op het fenomeen Dumpster Diving. Voorheen was duiken in een prullenbak helemaal niet zo’n hippe bezigheid en werd er vooral in prullenbakken gegrabbeld door smoezelige types met een laag budget. Anno 2014 geven gemotiveerde alternatievelingen vuilnisvoedsel een tweede leven door na sluitingstijd – bebaard en beknot – in containers te springen en houdbaar en goed uitziend voedsel mee naar huis te nemen. In de Britse hoofdstad worden er hele feesten mee gevierd en er zijn zelfs ’dumpster diving pop-up restaurants’ die waanzinnige creaties maken met dit ’afval’. Veel winkelketens zijn hierdoor zo gefrustreerd dat ze de moeite nemen om geld te investeren in voedselversnipperaars (!). Want ja, potentiële klanten zouden maar eens naar hartenlust deze datum-gepasseerde overconsumptieproducten gratis achter de kiezen krijgen!

Ook de Nordics walken met biologische eettrends mijlenver vooruit. Zo is vettige en besuikerde voeding in Denemarken duurder belast dan gezonde varianten. Ook in Zweden zul je niet gauw een vette bek kunnen halen. Om mij onder te laten dompelen in de cultuur van vuilnisvreten, vertrok ik in noordelijke richting en nam ik een duik in de wereld van Zweedse troeptrekkers. In dit Scandinavische oord ontmoette ik mijn Hollandse vriendin Wenteleefje in haar onnatuurlijke habitatje. En na wat navraag werden wij door haar goedlachse, bedreadlockte, langwimperige huisgenootje geïntroduceerd in de wereld van hangmatjongeren en wereldverbeterende vuilnisbakkenrasjes.

Op een verlaten industrieterrein in Gothenburg (na Stockholm de hipste stad van Zweden), omringd door onheilspellende grafstenen met onleesbare opschriften, betraden wij een tot muziekstudio verbouwde loods. Compleet ingericht met (hoe kan het ook anders) een zelfgeknutselde DJ-booth, twee authentieke LP-spelers, een dof discolampje, een Ikeakeukentje en een host met een vlassige coupe. Vervolgens stapten we in een ruimte met een gigantische badkuip  gevuld met diverse langharige, zweterige levensgenieters die hun skatekunsten aan het vertonen waren. Ons oog werd naar het aanrecht getrokken (al is dit feministischerwijs erg in strijd met waar wij voor staan). De minikeuken lag bezaaid met borden vol kazen, worsten, broodjes, salades en taarten. Allemaal gevist uit de containers van supermarkten en restaurants. De eerste hap van het vuilnisbuffet was lichtelijk ongemakkelijk, maar als snel stonden wij als uitgehongerde wasbeertjes aan de lekkernijen te knagen. Zodoende doken wij in de wereld van vuilnisbakduikers en raakten we gefascineerd door deze hobo hobby.

Nu vind ik het enerzijds verbazingwekkend dat het in sommige kringen bijna een cultstatus heeft bereikt om uit een vuilnisbak te vreten en vraag ik me af hoe lang dit modeverschijnsel zal bestaan onder types die van trend tot trend vliegen. Anderzijds is het hartverscheurend dat er zoveel blikken zonder blozen worden weggesmeten. Mensen die de moeite nemen om met een hoofdlamp in de holst van de nacht in een container te springen, gun ik een gevarieerd en gratis buffetje. Want voedselversnipperaars, zonder nu over de kindjes in Afrika te beginnen, die verpulveren echt mijn hart. Dus supermarkten, horecagelegenheden en yuppenhuishoudens: knijp die oogjes dicht, verwijder het hangslot van de kliko en laat grijpgrage grabbelaars nu toch hun gang gaan. Ik ben benieuwd wanneer ik voor het eerst mag aanschuiven bij een Amsterdams Dumpster Diving ’Restaurant’ voor een broodje vuilnisbal en low carb afvalshake.

(Dit artikel werd mede mogelijk gemaakt door Eva Mulder alias Wenteleefje.)