Elliphant will poke you with her handtas

Meestal deins ik vol angst achteruit als met gouden kettingen en/of tanden behangen, mannelijke rappers beginnen te flowen over gang fights, vloeiende hoeveelheden liquor of ritjes met hun reality-showbiz baby momma op de motor. In het geval van Elliphant zag ik de aanstormende emotie-explosie niet direct aankomen. Een klein, onschuldig meisje in een sport-BH, met vlechtjes en een ietsje te grote white-wash spijkerbroek fladderde het podium van de Simplon op. Eerste associatie: ‘Ah lief! Pocahontas heeft haar carrière als kanovaarster en blaadjesfluisteraar aan de pratende wilgen gehangen.’

De begeleidende DJ van Elliphant was een forse, bebaarde knuffelbeer die een T-shirtje droeg met haar naam erop. Plots klapte de beat uit de speakers en kwam er potje woede los uit dit kleine lijfje. Over kogels die in haar moesten, hoofden die er af geblazen moesten worden en een verdere stroom verwensingen. Het publiek stond er een beetje beduusd bij door de overweldigende verrassing en als reactie daarop kreeg deze gangsta chick niet direct haar gewenste aandacht. Dus vroeg ze iedereen vooraan weg te gaan, zodat de echt crazy people wel optimaal van haar concert konden genieten. Want hé, ’ze gaf ons verdorie alles’! Dit was enerzijds aandoenlijk, maar het was ook niet echt een snuggere move om in een zaal vol boekers te laten merken dat er niet zo enthousiast op je gig wordt gereageerd. Mijn gedachten dwaalden vrij snel af naar waar dit meisje zou zijn opgegroeid. Hoe ze samen met DJ teddybeer in de garage van haar ouders aan het oefenen was. En hoe ze in het Deense woordenboek Engelse scheldwoorden opzocht om deze in haar poesiealbum te noteren.

Toch had deze pittige tante een goede flow, een lekkere stem en zichzelf de uitspraak van een native Zuid-Afrikaanse master gemaakt. Ik kreeg er een Skip & Die gevoel bij. Met vlagen, want soms weerklonk dat Deense er lichtelijk doorheen. Erg multiculti kun je dus wel stellen. Haar eindbetoog ging over liefde en dat ze ontzettend veel van muziek en het leven houdt. Een beetje in strijd met de voorafgaande haat, maar don’t we all love music at Eurosonic! Dit druktemakertje doet het in the scene trouwens ontzettend goed. Producer Dr. Luke heeft haar onder zijn vleugels genomen, dus we zullen waarschijnlijk nog veel van haar gaan horen.

Conclusie: Een echte aanrader voor mannen die graag 50 tinten grijzer willen worden door een avondje met deze stoeipoes te spenderen, pubers die in de war zijn door hun hormonen en een klankbord nodig hebben en muziekliefhebbers die van popische dancehall met heel veel emotie houden. Haar nummertjes terugluisterend, behoor ik toch stiekem wel een beetje tot categorie drie.

Beeld: Martine Bakker